Wat het raster is
Als je het raster opent, tekent MaxTo een raster van cellen over je beeldscherm. Elke rechthoek waarin je vastklikt, is een deel van dat raster: één cel, of meerdere aangrenzende cellen.
De standaard is vier rijen en zeven kolommen — grof genoeg om netjes op helften en kwarten uit te komen, fijn genoeg om ook derden en andere handige verdelingen uit te lijnen.
Het raster is een woordenschat, geen beperking: het geeft elke nuttige positie een naam die je vingers terug kunnen vinden.
Configuratie per beeldscherm
Het raster is per beeldscherm: elk beeldscherm krijgt een eigen aantal rijen × kolommen, en je kunt ze los van elkaar instellen. Je wijzigt ze onder Instellingen → Beeldschermen. Zie Het raster afstemmen op je beeldscherm voor waar je moet klikken.
Meer dan één cel selecteren
Sleep in het raster van de ene cel naar de andere, en MaxTo selecteert elke cel daartussen als een rechthoek. Het venster past zich tijdens het slepen aan die rechthoek aan, zodat je precies ziet waar het terechtkomt voordat je loslaat.
Waarom opgeslagen posities rasterwijzigingen overleven
Een voorinstelling — en een onthouden positie — wordt opgeslagen als een fractie van het scherm, niet als celcoördinaten. Een gebied dat bij 4 × 7 de rechterhelft bedekt, bedekt ook bij 5 × 9 of 3 × 10 de rechterhelft. Met het raster teken je een gebied; de fractie is wat MaxTo bewaart. Wijzig het raster zo vaak als je wilt — alles wat je hebt opgeslagen, schaalt mee.
Grenzen aan de rastergrootte
Het maximale aantal rijen en kolommen wordt door twee dingen begrensd:
- De beeldverhouding van het beeldscherm. MaxTo laat je niet fijner gaan dan de verhoudingen van het scherm zinvol kunnen weergeven.
- Een minimale celgrootte. Cellen moeten groot genoeg zijn om op te klikken; dat legt een harde grens op elke as.
Gaat een waarde niet hoger, dan heb je een van die grenzen bereikt.